#photography

Σχοινούσα, Άγονη Γραμμή.


Λόφοι ξυρισμένοι από τα μελτέμια και τους βοριάδες. Ίχνος δέντρου μόνο αλμυρίκια σε απόκρυφα ακρογιαλιά να ξαποσταίνεις από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού για να γευτείς τα φραγκόσυκα. Χρυσαφένια στάχυα χορεύουν στον άνεμο, κάποιοι παλιοί ανεμόμυλοι δίνουν το γεωγραφικό στίγμα του νησιού, γαϊδουράκια να απολαμβάνουν αμέριμνα τη σκιά τους και περίτεχνες ξερολιθιές να προσπαθούν να υποτάξουν το ανυπότακτο έδαφος αυτής της άγονης γωνιάς του Αιγαίου. Παρατηρητήρια από την εποχή του Καποδίστρια στέκουν εκεί κόντρα στον χρόνο που πέρασε, να φυλάνε τα περάσματα από τους πειρατές. Νερά καταγάλανα, όχι καθαρά αλλά διάφανα, σε καλούν να δροσιστείς, να σβήσεις την κάψα του καλοκαιριού, ν’ ακούσεις το κελάρυσμα της σουσουράδας όσο κανείς τον νεκρό πάνω στο κύμα.

Σχοινούσα, Άγονη Γραμμή.


Το καράβι δένει στο λιμάνι και ήδη ξεκινάς να υποψιάζεσαι τα πλακόστρωτα δρομάκια, με σχέδια από ασβέστη, τα φρεσκοασβεστωμένα σπίτια με μπλε παράθυρα, και μια ησυχία που σε κάνει σχεδόν να ψιθυρίζεις. Μικρά μαγαζάκια πωλούν τα απολύτως απαραίτητα. Δυο — τρία ταβερνάκια και μερικά καφέ.


Οι άνθρωποι εδώ δεν θα σε υποδεχτούν σαν τουρίστα αλλά θα σε αντιμετωπίσουν σαν έναν δικό τους άνθρωπο. Θα σου μιλήσουν για την ιστορία του νησιού και θα σε τρατάρουν ότι βγάζει η κουζίνα τους από αγνά και φρεσκότατα υλικά. Φάβα, ντοματίνια και αλάτι μαζεμένο από τους ίδιους.

Ένα μόνο χωριό. Πολλές μικρές, πανέμορφες παραλίες και άλλα τόσα μονοπάτια που σε πιάνουν από το χέρι για να σε ξεναγήσουν σε ομορφιές απάτητες και ονειρικές. Το οδικό δίκτυο σχεδόν ανύπαρκτο. Ο τόπος σε παίρνει από το χέρι και σε καλεί να τον ανακαλύψεις περπατώντας στα μονοπάτια του, άλλωστε η Σχοινούσα είναι από τα νησιά που σε αναγκάζουν να κατεβάσεις ταχύτητα, πρέπει να τη γνωρίσεις, να τη ζήσεις αργά για να την απολαύσεις.


Κυκλάδες. Χωρίς στολίδια.

Citius, Altius, Fortius

Inspired by the story of Notis who lost his leg after a car accident, I created a series of photos by following him for a day in the swimming pool during his fitness program. Notis is a member of the Greek national wheelchair basketball team.

This series of photos was created as a trigger for a greater visibility for the Paralympic athletes as they give number of other “fights” with much greater authenticity in a more challenging and greater substance in the world of sports. Under difficult circumstances, athletes often make more effort than some Olympics practitioners, although Paralympic games do not enjoy the same visibility as the Olympic Games, therefore I believe that Paralympics athletes deserve more view.

I am more than happy to announce that part of my photos have chosen by the PH21 Gallery in Budapest to be exhibited in the group exhibition “Stories” which is going to be held from 11th April to 4th May. Furthermore one of my photos have been awarded with Honourable mention among 35 photographers.

«Προς τον κύριο Φράνκλιν Α. Φορντ, 27÷12÷67»

Η θέση μιας άρνησης. Η παράσταση ξεκινά με ένα όχι. Μια άρνηση. Ένα — όχι και τόσο γνωστό — γράμμα του Σεφέρη, απάντηση στον Κοσμήτορα της Σχολής Τεχνών κι Επιστημών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Φράνκλιν Α. Φορντ, όπου αρνείται να αποδεχτεί έναν ετήσιο διορισμό ως καθηγητής της ποιήσεως της έδρας Charles Eliot Norton για το ακαδημαϊκόέτος 1969 – 1970 με μισθό 28.000 δολάρια. Ο Σεφέρης σπεύδεινα δηλώσει με τη στάση του ότι δε θεωρεί την ποίηση μια «ιδιωτική υπόθεση» αλλά ακριβώς το αντίθετο. Μια «δημόσια υπόθεση». Αυτό ακριβώς είναι που μας ενδιαφέρει. Πάνω σ’ αυτή του τη θέση εργαστήκαμε μέσα από τα κείμενά του– ημερολόγια ιδιωτικά και πολιτικά, Δοκιμές, αλληλογραφία αλλά και την ποίησή του. Η παράσταση κρατιέται μακριά από αδικαιολόγητες βιογραφικές περιέργειες. Ενδιαφέρεται όμως, εκεί που το θεωρεί αναγκαίο και απαραίτητο για τα βιώματα που αποτελούν αναφορά αναπόσπαστη από το έργο του. Δραματουργική επεξεργασία/Κείμενο παράστασης : Θοδωρής Γκόνης-​Ελένη Στρούλια Σκηνοθεσία : Θοδωρής Γκόνης Σκηνικά-​κοστούμια : Ελένη Στρούλια Φωτισμοί : Τάσος Παλαιορούτας Μουσική επιμέλεια : Αλέξανδρος ΓκόνηςΒοηθός σκηνοθέτη : Κατερίνα Συμεωνίδου Παίζουν οι ηθοποιοί : Ναταλία Βασιλέκα, Δημήτρης Κοντός, Εύα Οικονόμου-​Βαμβακά, Παύλος Σταυρόπουλος Στην παράσταση συμμετέχει ο χορευτής Δημήτρης Σωτηρίου

The Dreamers

Find out more about “The Dreamers” here and enjoy their music here.

Participation in the 4th Antiparos International Photo

I am happy to announce that ten photos of the project “Never Ending Summer” are going to be exhibited to the 4th Antiparos International Photo Festival. The Antiparos International Photo Festival is probably the smallest international photography festival in the world. It’s been operated on the tiny but beautiful Greek island of Antiparos since 2013 and it had hosted plenty of well-​known professional photographers but also local photographers, with a special focus on young, up-​and-​coming talent. The festival is going to be held from 2 July till 11 July 2016 in the medieval castle of Antiparos.

Should a stay or should i go ?

Find out more @ http ://antiparosphotofestival.com/

Nizwa’s Friday Goat Market

Markets are one of my favorite places to go in order to get a sense of the local culture and people. Walking into the Nizwa market I immediately felt as if I was witnessing life in Oman like a local. I didn’t have any goats to sell and I wasn’t planning on buying one, but that didn’t mean I couldn’t get into the middle of the action.

It’s early in the morning and we arrive at the south side of the souq in Nizwa, one of the oldest and idyllic souks in Oman, and we head directly to the Friday Goat Market, where locals come to trade livestock, particularly goats, cows, and sheeps sold by auction. The market is quite frenetic as the sellers can’t always control their animals, and some try to break away dragging their owners behind them.

It’s a crazy scene with hollering Omanis and out-​of-​control animals and even quiet Omanis either just sitting and observing, or participating full force in the auction. The goats were stood tied to trees bleating loudly, while cows ate grass. In addition, there are the requisite number of tourists trying to find good vantage points to take videos and pictures of this event.

The cattle market is a round space, allowing sellers to lead their animals for sale in a slow circular walk, where buyers sit in the middle and along the edges, shouting out a price as they feel moved to do so. If a deal is reached, the transfer is made immediately – the animal is either led away via a rope, or in the case of a pair small goat kids, scooped up one other each arm.

The goat and cattle market is so atmospheric and authentic that you’ll think you were transported back in time. Turbaned men, woman with face masks, goats pulled around a large circle with men screaming bids. Crowds gathered around cows inspecting teeth, udders, rumps. We left empty handed, but richer from the experience. Nizwa’s Friday Goat Market is one of the most unique markets I’ve been in the world.

Travelling to Iran

Painting in Tehran.

Wall painting in Tehran.

Behind the veil of the Islamic revolution, the chador and the religious morality, people are disarmingly polite and authentic, that will really delight to honor you with their pure hospitality. As foreigners you will experience an unprecedented respect, as traveler that is looking to explore the land and the people of Iran.

A group of men playing cards in a park in Isfahan.
A group of men playing cards in a park in Isfahan.
At the Friday Mosque in Yazd.
At the Friday Mosque in Yazd.

An unexpected smile.
An unexpected smile.

The country of Iran is aimed exclusively to voyagers that know how to appreciate and respect cultural differences and historical heritage of a glorious place, which is balanced between the chador and nuclear energy !

A boy is cycling in the alleys of the bazaar in Shiraz.
A boy is cycling in the alleys of the bazaar in Shiraz.

In the alleys of the town.
Carpets on a trolley.

The Persian Wars, Isfahan, Darius, Xerxes Ferntosi, Persepolis, Omar Khayyam, Shiraz … names, personalities, and situations, all loaded with history and myths that contributes decisively to the decision to travel to the land of Iran.

Every day a red rose is left on tomb of Hafez in Shira.z
Every day a red rose is left on tomb of Hafez in Shiraz.

To walk through the gates of Iran you need to ignore the propaganda of the international media that are talking about a forbidden and dangerous place, especially after the Islamic revolution of 1979 and the establishment of a theocracy. It is no coincidence, moreover, that the ancient Persia textbooks has been identified in the consciousness of most of the Islamic fanaticism. It is however an unfortunate parallelism from the reality that the traveler is actually going see during his presence in Iran .

Rest time.
Rest time.

A man while he is counting his money at the bazaar of Shiraz.
A man while he is counting his money at the bazaar of Shiraz.


Night at the roads of Yazd.
Night at the roads of Yazd.

Night at the roads of Yazd.
Night at the roads of Yazd.

In the alleys of the old town of Yazd.
In the alleys of the old town of Yazd.

In the alleys of the old town of Yazd.
In the alleys of the old town of Yazd.

At the bazaar of Isfahan.
At the bazaar of Isfahan.

Most of the people are using a bike or a motorbike for their transportation..

Photography Kalogiorgi Maria

Canon 7D

Destination Unknown

Dare to take a backpack and get lost among the crowd to an unknown destination. Taste the local food and entertain self in a local pub. Trust your instinct and wandering around the streets of the city, observe the world around you, a traveler without observation is like a bird without wings.
Traveling is a brutality. It forces you to trust strangers and to lose sight of all that familiar comfort of home and friends. You are constantly off balance. Nothing is yours except the essential things – air, sleep, dreams, the sea, the sky – all things tending towards the eternal or what we imagine of it.
All travel has its advantages. If the passenger visits better countries, he may learn to improve his own. And if fortune carries him to worse, he may learn to enjoy it. There are no foreign lands. It is the traveler only who is foreign.
Tourists don’t know where they’ve been, travelers don’t know where they’re going. For every traveller who has any taste of his own, the only useful guidebook will be the one which he himself has written…
Destination Unknown.….…..
Destination is never a place, but a new way of seeing things

Photography Kalogiorgi Maria

Photos had been taken with Canon 350D