Most of the people are using a bike or a motorbike for their transportation..

Ο χρόνος υπάρχει μέσα στις ιστορίες που θέλω να πω; Είναι η μόνη απορία όταν ξυπνώ. Στη ζωή μεγαλώνω με απορίες, αφού σε αντίθεση με το μύθο περί λογικής και συναισθήματος, τα θεμέλια συντρίβονται. Και είναι πάνω στο ταξίδι, που προσπερνώ την συντριβή. Το ταξίδι με το ποδήλατο, σαν μέσο περιπλάνησης και αποπλάνησης του νου. Με τον νου, διασχίζω όλους τους χάρτες και τα σοκάκια, που αδιάφορα τα πόδια και οι ρόδες προσπερνούν. Δεν υπάρχει χρόνος. Μονάχα συντριβή. Μονάχα ρόδες και εξαγνισμός ανάγνωσης. Εξαγνισμός ανάγνωσης. Ιστορίες που έχω στο νου, μα δεν ξέρω αν θα γραφτούν, γιατί τις ξεχνώ στο τέλος του ταξιδιού, στο τέλος της μακάβριας συλλογιστικής βόλτας. Τίποτα δεν μένει στο τέλος του ταξιδιού. Μόνο η ελπίδα στο τέλος, σελίδες να γεμίσουν. Μόνο το στοιχειό του χρόνου, να επέτρεπε στη ζωή να ζήσω. Σελίδες θα γέμιζα, αν ζούσα, αν θα ζήσω και αν θα ζω, στον χρόνο που δεν επιτρέπει και ξεχνά. Ταξίδευα με πλοία παλιά. Δεν θυμόμουν ποτέ προορισμούς. Μόνο θάλασσες. Μόνο σελίδες. Ποδήλατα και θάλασσες.

Του Μελέτιου Δέσκου, για το project 240″ του Ηρακλή Λαμπαδαρίου.