Sea scapeunderwater photography
«Χαίρομαι πολύ που μου κάνετε αυτή την ερώτηση», είπε με ένα μειδίαμα ικανοποίησης και μόνο που του τέθηκε η ερώτηση. Έκανε μια παύση να πιει νερό και συνέχισε κοιτώντας στο κενό. «Η αγάπη μου για τα βιβλία ξεκίνησε από πολύ νωρίς, πριν ακόμη αρχίσω να διαβάζω. Η μητέρα μου, όσο ήμουν νήπιο, μου διάβαζε όχι μόνο παραμύθια αλλά και μυθιστορήματα μεγάλων συγγραφέων, που δύσκολα μπορούσα τότε να κατανοήσω. Όντας γυμνασιόπαιδο έπλαθα δικές μου ιστορίες που ήθελα να μεταφέρω στο χαρτί με σκοπό να…» «Αγάπη μου στον σκύλο μιλάς;» η διακοπή του λόγου του, τάραξε τόσο τον ίδιο όσο και τον σκύλο, που του άρεσε να νανουρίζεται από τη φωνή του αφεντικού του όταν έκανε μονολόγους για πιθανές συνεντεύξεις. «Σου έχω πει να μην με διακόπτεις όταν κάνω πρόβες. Όταν έρχομαι στο γραφείο μου θέλω απόλυτη ησυχία» είπε μέσα από τα δόντια του. Η Ρωξάνη τον κοίταξε με έντονο βλέμμα που σχεδόν τον αφόπλισε. «Σου έφερα να φας Μάρκο. Οι λόγοι δεν γεννιούνται με άδειο στομάχι» του είπε και του χαμογέλασε. Το χαμόγελό της ήταν πάντα το όπλο της στις δύσκολες καταστάσεις. «Με συγχωρείς που ήμουν απότομος. Είμαι αγχωμένος» είπε μετανιωμένος. Άλλωστε πώς θα μπορούσε να της θυμώσει; Το νέο του βιβλίο, βασίζονταν στη γνωριμία του με αυτήν την γυναίκα, στην αφετηρία του ταξιδιού της κοινής τους ζωής που μετράει ήδη 10 χρόνια. Ένα ταξίδι με φουρτούνες αλλά σε κρυστάλλινα νερά… «είσαι η θάλασσά μου» της είπε και την αγκάλιασε.

Της Αγγελικής Κνημίδου, για το project 240″ του Ηρακλή Λαμπαδαρίου.