Αρωσταίνω σε καθεστώς απόλυτης ελευθερίας! Γλυκές καλές μου νοσοκόμες με το ένδυμα της αφοσιώσης κολαριστό και τη σύριγγα σε θέση μάχης. Μαμάδες , μαμάδες μου με το μπαμπάκι και το οινόπνευμα. Θα με γεννήσετε μ έναν πόνο και γω θα σας ανταμείψω με μια μακρά ευφορική περίοδο κυοφορίας. Το αγαπημένο μου αρκουδάκι είναι η νυχτερινή βάρδια. Η πρωινή ασχολείται κυρίως με τα μαθηματά μου. Καθόμαστε μπρος –πίσω στο ακτινολογικό και η γνώση μεταδίδεται με ένα τσακ, χωρίς παπαγαλίες και εκνευριστικές επαναλήψεις.
Αισθάνομαι την επιτάχυνση των ηλεκτρονίων. Η πίεση των δεκάδων χιλιάδων βολτ και η πρόσπτωσή τους πάνω στο βολφράμιο έχει λιγότερες παρενέργειες από την Αγριόπαπια του Ιψεν και την αποστήθιση των πόλεων του Δεύτερου Ελληνικού Αποικισμού στην Κάτω Ιταλία.
Τα ηλεκτρόνια προσπίπτοντας στο στόχο χάνουν σταδιακά την ενέργειά τους και υφίστανται επιβραδύνσεις απολύτως απαραίτητες για τη νυχτερινή μου κατακλιση. Αφήνω πάντοτε το ένα μάτι μου ανοιχτό για να χαζεύω τις θαλασσογραφίες του παλμογράφου."
Απόσπασμα από το έργο της Ρούλας Γεωργακοπούλου
Η ταυτότητα της παράστασης :Κείμενο: Ρούλα Γεωργακοπούλου
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης
Σκηνικά- Κοστούμια: Ελένη Στρούλια
Μουσική: Αλέξανδρος Γκόνης
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Παίζει η Ιωάννα Παππά
